10 czerwca 2025 roku, mija dokładnie 350 lat od chwili, gdy św. Małgorzata Maria Alacoque ujrzała po raz ostatni Najświętsze Serce Jezusa w klasztorze w Paray-le-Monial. To objawienie zamknęło cykl niezwykłych spotkań, które miały wstrząsnąć światem, poruszyć sumienia i zapalić w sercach ogień – ogień miłości do Boga, który „tak bardzo umiłował świat”.

W roku Jubileuszu, rozważmy na nowo jak głęboką i niepojętą miłością Boże Serce bije dla ludzkości — także dziś, w naszych niespokojnych czasach. To wezwanie dla nas, byśmy na nowo rozpalili w sobie żywy kult Serca Jezusowego, które jest jedynym ratunkiem dla zagubionej ludzkości.

Nasz Pan, objawiając swoje Najświętsze Serce, pokazał Serce z ciała — pełne ognia, miłości, zranień i cierpienia — by wstrząsnąć ludzkimi sercami, by poruszyć naszą obojętność, zobojętnienie, letniość.

W Paray-le-Monial św. Małgorzata Maria otrzymała cztery wielkie objawienia. W ostatnim z nich, 10 czerwca 1675 r., Chrystus powiedział:

„Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że niczego nie szczędziło, aż do wyczerpania i wyniszczenia się, by dać im dowody swej miłości. A jednak w zamian za to od większości ludzi doznaje tylko niewdzięczności…”

W sercu tej mistycznej wizji znajdują się miłość, cierpienie i nieskończone miłosierdzie, z jakim nasz Pan Jezus Chrystus zwraca się do nas – często obojętnych, zapracowanych, rozproszonych.

Nasz Pan żalił się na niewdzięczność, świętokradztwa i oziębłość. Najboleśniej jednak rani Go obojętność serc Mu poświęconych – kapłanów i wiernych, którzy zapomnieli, do Kogo należą.

W Paray-le-Monial nasz Pan przekazał św. Małgorzacie Marii Alacoque dwanaście obietnic dla czcicieli Jego Serca. Wśród nich znajdziemy słowa o prawdziwym pokoju, ochronie, miłości, nawróceniu zatwardziałych serc oraz szczególną łaskę dobrej śmierci dla tych, którzy odprawią nabożeństwo dziewięciu pierwszych piątków miesiąca. Pan Jezus prosił również o:

• Częste przyjmowanie Komunii świętej, zwłaszcza w pierwsze piątki,
• Godzinę świętą – adorację i modlitwę w noc z czwartku na pierwszy piątek (23:00–24:00), jako towarzyszenie Mu w Ogrójcu,
• Osobne święto ku czci Jego Serca – które dziś obchodzimy – piątek po oktawie Bożego Ciała.

To właśnie tego dnia, Kościół daje nam szansę, by na nowo oddać naszemu Panu swoje serce, wynagradzać i dziękować.

Czy moje serce należy do naszego Pana Jezusa Chrystusa?

Dziś każdy z nas może zrobić krok ku Sercu Jezusa. Czy masz w swoim domu wizerunek Najświętszego Serca Pana Jezusa? Czy odmawiasz Litanię do Serca Jezusowego? Czy odprawiasz pierwsze piątki miesiąca? Czy modlisz się aktem strzelistym: Jezu cichy i pokornego Serca, uczyń serce moje według Serca Twego”.

To nie są pobożne dodatki. To konkretna droga ratunku, którą Kościół proponuje każdemu z nas — w świecie pogrążonym w chaosie, moralnej pustce i duchowym zamęcie.